Wat is slow living?
De trends waaien ons om de oren. Het liefst geïmporteerd, want dat klinkt leuker. Zweedse fika. Deense hygge. En dan is er ook nog slow living. Maar wat ís dat eigenlijk? Valt fika onder slow living? Is hygge een bijproduct? Of zijn het gewoon losse woorden die ons een goed gevoel geven terwijl we ondertussen toch weer te snel leven? Ik besloot het eens uit te zoeken.
Slow living als statement
In mijn Instagram-bio staat namelijk: slow living. Best een statement, voor iemand die zucht als de waterkoker langer dan dertig seconden nodig heeft. Voor mij betekent slow living vooral: leven met intentie. En ja, intentie is zo’n jeukwoord. Het klinkt alsof je elke ochtend met een notitieboekje en een kopje cacao je dag moet beginnen. Doe ik niet, maar het woord klopt wel.
Slow living is voor mij een manier van leven. Van in het leven staan. Van omgaan met alles wat zich aandient. Van waardering halen uit de fijne momenten, maar ook door de rauwe stukken heen manoeuvreren. Het is bewust zijn van jezelf: je wensen, je emoties, je inspiratie. En dat als basis gebruiken.
Wat anderen over slow living schrijven
Maar wat zeggen anderen? Holistik schrijft: “Slow living betekent simpel gezegd zoveel als niet haasten en genoeg tijd nemen om te zijn en niet alleen om te doen.” En OpenUp schrijft: “Slow living – of langzaam leven – is een manier om een bewustere levensstijl te creëren, waarin je genoeg tijd neemt voor jezelf en probeert te leven volgens je waarden.” De gemene deler: tijd nemen.
Even de geschiedenisboeken in
Waar komt de term slow living eigenlijk vandaan? Riepen we dit vijftig jaar geleden ook al, of is het vooral een goed verkoopbaar concept met veel beige tinten? Eén ding weet ik wel: ik beoefen mijn eigen vorm van slow living met liefde. En met ongeduld. Die twee gaan blijkbaar prima samen.
Maar wat blijkt: slow living is niet zomaar een Instagram-trend. Het idee komt voort uit de ‘Slow Food-beweging’, die in de jaren tachtig in Italië ontstond. Journalist en activist Carlo Petrini protesteerde toen tegen de opening van een McDonald’s bij de Spaanse Trappen in Rome. Hij verzette zich samen met zijn volgers tegen de snelle, onpersoonlijke ‘fast life’-cultuur.
Slow Food draaide om genieten, om lokale tradities, om kwaliteit boven snelheid. Iets waar de Italianen in uitblinken. En dat idee waaide langzaam verder uit. Naar slow travel, slow fashion en uiteindelijk slow living. Het gaat dus niet om iets nastreven, maar juist om iets terug te brengen. Mogen we eindelijk iets van ons lijstje schrappen in plaats van toevoegen!
En hygge en fika dan?
Fika – het Zweedse koffiemoment – past eigenlijk naadloos bij ‘slow living’. Het is namelijk een bewuste onderbreking van de dag. Even zitten, koffie drinken, iets lekkers eten. Het idee: door af en toe bewust te vertragen, houd je het geheel beter vol.
Hygge doet iets soortgelijks, maar dan op sfeer. Het draait om warmte, eenvoud en aanwezig zijn in het moment. Samen op de bank of een boek lezen. Lekker knus, en vooral lekker rustig. Zie het zo: hygge en fika zijn geen aparte levensstijlen, maar concrete manieren om slow living te beoefenen.
Slow living: luxe, behoefte of noodzaak
Niet iedereen heeft de luxe om op maandagochtend uitgebreid in bad te liggen. Maar misschien heb je wel de keuze om na een drukke werkdag even plat op een yogamat te liggen – in plaats van gedachteloos op je telefoon te scrollen. En merk je dat zo’n kleine keuze bevalt? Dan kun je ’m langzaam uitbreiden. Misschien door je zaterdag vrij te houden. Zodat je de tijd hebt om na te sudderen in bed nadat je ontwaakt. Om heel bewust een kopje koffie te zetten en dit op te drinken terwijl je de bezige bijtjes – of vogels – in de tuin aanschouwt. En vergeet niet: alles begint bij dat ene kleine stapje. Ik wens je een fijn langzaam leven toe. 🙂
Ik schrijf graag over zelfontwikkeling, zingeving en de menselijke kant van verandering. Benieuwd hoe dat eruitziet in opdrachtvorm? In mijn portfolio vind je een selectie van mijn werk.
