Een jaar lang rondreizen in een camper met onze kat
De zomervakantie komt eraan en dierenpensions zitten weer vol. Elk jaar opnieuw dezelfde vraag: waar laat je je huisdier? Bij vrienden, familie, een oppas of toch een pension? Het is praktisch op te lossen, maar zelden helemaal geruststellend. Want hoe weet je of je dier zich daar net zo veilig voelt als thuis?
Vier jaar geleden stond die vraag hoog op onze eigen agenda. We hadden plannen om zelf een camper te bouwen en voor onbepaalde tijd op reis te gaan. En we hadden een kat. Een poes van zes, die allesbehalve een ‘avontuurlijke reiskat’ te noemen is. Ze schrikt snel, houdt niet van onbekenden en heeft haar eigen ruimte nodig.
Toch namen we haar mee. Uiteindelijk reisden we een jaar lang samen door Europa. Met een kat die haar eigen tempo had, haar eigen voorkeuren en – zo bleek al snel – een uitgesproken mening over kattenbakkorrels.
Je kat aan het lijntje houden
Een jaar voordat we vertrokken, begonnen we met oefenen. We kochten een riempje en deden dat elke week even om. In het begin bewoog ze geen centimeter. Achteraf bleek het riempje te strak te zitten… oeps. Maar de aanhouder wint: met een beter passend tuigje ging het iets beter. Ze vond het nog steeds niks, maar na een aantal weken begon ze voorzichtig wat stapjes te zetten.
Twee maanden voor vertrek sliepen we een nachtje met haar in de camper. Zo kon ze alvast wennen aan haar nieuwe huis. Ondertussen droegen we haar rond in haar rugzak, zodat ook dat een veilige plek werd. Wat trouwens enorm hielp, is dat ze al gewend was aan reizen. Als kitten ging ze regelmatig mee in de trein naar onze ouders, en later ook in de auto. Dat maakte de drempel een stuk lager om haar mee te nemen in de camper.
Nieuwe geuren en geluiden
De eerste dagen waren wennen. Voor haar, maar misschien nog wel meer voor ons. Want waar wij vrijheid voelden, voelde zij vooral verandering. Nieuwe geuren, nieuwe geluiden, een huis dat beweegt en aan alle kanten ‘rammelt’ tijdens het rijden. Zodra het gaspedaal werd ingedrukt, werd ze onrustig. Maar na een paar dagen ontstond er iets van een routine, en paste ze zich verrassend snel aan.
En wanneer de camper werd gestationeerd, was het feest! Ze had de draaistoel al snel opgeëist als haar troon. Daar lag ze, kijkend naar buiten, als een ware koningin. Zelf naar buiten gaan was vaak een stap te ver. Met een harnasje en lange lijn kwam ze niet verder dan twee meter, om vervolgens snel haar veilige camper in te springen.
Al snel werd onze camper – ook wel Frenkie – haar nieuwe thuis. Haar kattenbak stond achter onze stoelen, zodat ze ongestoord kon stinken. Haar mandje lag ’s nachts op de keuken zodat ze dicht bij ons kon snurken. En iedere avond deden we een gezamenlijke speelronde. In een kleine ruimte is het belangrijk dat zo’n diertje toch wat lichaamsbeweging krijgt.
Je kat meenemen op vakantie: zielig en egoïstisch?
Wellicht een vraag die je jezelf wel eens hebt gesteld – wij in ieder geval wel. In principe is een kat nogal gesteld op routine en haar eigen omgeving. En is het eerlijk om een kat – een dier dat bekendstaat om zijn territoriale aard – steeds opnieuw in een andere omgeving te zetten?
We merkten dat het niet zo zwart-wit is. Er waren momenten waarop we dachten: dit werkt niet. Zoals toen we in de Dolomieten stonden en haar normale kattenbakkorrels nergens te verkrijgen waren. We werden genoodzaakt om andere korrels te kopen. Maar ho maar, dat prinses Nala daar gebruik van ging maken. Ze wachtte net zo lang totdat wij weer thuiskwamen van een hike en plaste dan op bed. En dan sta je in het wild te kamperen met een dekbed stinkend naar kattenpis – een afschuwelijke geur.
Gelukkig waren er ook veel momenten waarop ze spinnend in de zon lag. En als we ergens aankwamen keek ze nieuwsgierig uit het raam. Het gaat dus echt om afstemmen op elkaar, zoals je – hopelijk ook – met je menselijke reisgenoot doet.
Een lange autorit met je kat
Een lange autorit met een kat hoeft geen probleem te zijn. Onze kat was van jongs af aan gewend om in de auto te reizen, en dat maakte een groot verschil.
Wat wij merkten:
- Een vaste en veilige plek in de auto geeft rust
- Hoe vaker je het doet, hoe normaler het wordt
- Af en toe een pauze geeft wat ruimte om te ontspannen, te eten of te drinken
Maar: elke kat is anders. Wat voor ons werkte, hoeft niet voor iedereen te gelden.
Hoe is het met je aanpassingsvermogen gesteld?
Reizen met je huisdier betekent dat je je moet aanpassen. Je kunt wel zeggen: “Poes, we gaan nu drie uur rijden. Houd je waffel, daarna mag je lekker buitenspelen.” Maar de kans dat je huisdier dit begrijpt is nogal klein.
Om het klimaat zo optimaal mogelijk te maken voor onze kat, hebben wij speciaal een airco ingebouwd die we op afstand konden bedienen en monitoren. Ja, dat is duur. Maar het is onze keuze om haar mee te nemen. En haar in een warme camper laten is echt geen optie.
En naarmate de reis vorderde, merkten we dat haar flexibiliteit afnam. In het begin reden we om de dag, en dat ging prima. Later werd dat lastiger. Dan ging ze protesteren en wilde ze niet van de bijrijdersstoel af. Ze had het pensionado-leven helemaal uitgevonden, en verkoos vier weken in de Spaanse zon op een seksloze camperplaats boven regelmatig verplaatsen en op wildplekjes staan. Tsja… iedereen zijn voorkeur.
Zou ik het aanraden om je kat mee te nemen op vakantie?
Ja, als je bereid bent om je aan te passen. Dus niet per se naar de warmste bestemmingen. Of accepteren dat je soms langer op één plek blijft dan je had gepland. En dat je plannen soms veranderen, zonder dat je daar echt controle over hebt. Klinkt over het algemeen als dezelfde reisuitdagingen voor de mens, toch?
Voor ons voelde het uiteindelijk heel huiselijk. Ze is op haar gelukkigst als we samen zijn, met z’n drieën. Maar toen we naar de Balkan reisden, hebben we haar tijdelijk bij ons stiefzusje achtergelaten. De liefste oppas die je je kunt wensen – en ook dat was helemaal goed.
De wegen in de Balkan zijn een stuk slechter dan in de rest van Europa. We wisten inmiddels waar haar grens lag. En soms is oppas, of zelfs een pension, dan gewoon de betere keuze.
Ik schrijf graag over alles wat mij bezighoudt in het dagelijks leven. Benieuwd hoe dat eruitziet in opdrachtvorm? In mijn portfolio vind je een selectie van mijn werk.
